Wydawca: Łukasz Smaga / Liga Obrony Zwierząt, Kraków 2021, ISBN: 978-83-949892-3-1, stron: 92

Od wydawcy: Aleksander Geilke mieszkał w Łodzi i był skarbnikiem Łódzkiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami. Postać ta, a właściwie jej teksty pojawiały się w latach 1929-30 na łamach „Świata Zwierzęcego”, organu prasowego Polskiej Ligi Przyjaciół Zwierząt w Warszawie, redagowanego przez Janinę Maszewską-Knappe. Obok jej artykułów to właśnie eseje Geilke niosą najbardziej wartościowe przesłanie wśród stanowisk prezentowanych w okresie dwudziestolecia międzywojennego na temat stosunku człowieka do zwierząt. Wyraża w nich żądanie zmiany sposobu traktowania zwierząt, przy czym zmiana ta ma być radykalna i niezwłoczna. W poglądach Geilke nie było miejsca na umiarkowanie i kunktatorstwo. Domagał się natychmiastowego zaprzestania znęcania się nad zwierzętami, wykonywania na żywych organizmach wiwisekcji oraz polowań. Uważał, że konsekwentny obrońca zwierząt powinien być wegetarianinem, bo nie da się z idei ochrony zwierząt pogodzić z akceptacją zabijania zwierząt w rzeźniach w celach konsumpcyjnych. Warto podkreślić, że taka postawa była wyjątkowa, bowiem wśród działaczy i sympatyków przedwojennych organizacji zajmujących się opieką nad zwierzętami, zagadnienie jarstwa nie miało pierwszorzędnego znaczenia. Co więcej, najczęściej nie widzieli nic złego w spożywaniu mięsa, jeśli jego pozyskanie odbywało się w sposób „humanitarny”. Eseje Aleksandra Geilke zasługują na rozpowszechnienie, gdyż stanowią istotny wkład w polską myśl oraz koncepcję ruchu ochrony zwierząt. Dlatego w ramach projektu „Liga Obrony Zwierząt” zdecydowałem się na zebranie dostępnych w formie cyfrowej tekstów w jednej publikacji. Ma to być kolejny krok, po książce pt. „Janina Maszewska-Knappe. Ikona międzywojennego ruchu ochrony zwierząt”, w celu rozpowszechniania rodzimych tradycji idei ochrony zwierząt, która nadal nie jest szerzej znana, mimo że w skali europejskiej nie ustępowała przedwojennym koncepcjom prezentowanym w innych krajach.

Spis treści: Wstęp, 1. Poczucie bezwzględnego prawa i obowiązku, 2. O wegetarianizmie, 3. Wiwisekcja, 4. Kultura człowieka a ochrona zwierząt, 5. Mój sublokator – szpak, 6. Ochrona zwierząt a egoizm ludzki, 7. Nieme prośby, 8. Moda i przyzwyczajenie, 9. Wolność w naturze, 10. Dla dobra ludzkości, 11. Słowo do przyjaciół, obrońców zwierząt, 12. Krwawe rozrywki w Czechosłowacji, 13. Naprawiacze przyrody, 14. Wypychacze zwierząt. O blogu „Ochrona humanitarna zwierząt”. Liga Obrony Zwierząt.